شماره ۲۴ - آنکه گرداند ز ما دانسته راه خویش را

آنکه گرداند ز ما دانسته راه خویش را
کاش می آموخت برگشتن نگاه خویش را ۱

انتقام فتنه از بیباکی من می کشد
خوی حسن از عشق می داند گناه خویش را ۲

سرزمین جلوه صیاد ما دام بلاست
در طلسم افکنده چشمش صیدگاه خویش را ۳

روز محشر قاتل ما را نشان دیگر است
می کند مست خموشی دادخواه خویش را ۴

شام تنهایی اسیر از آتش سودای اوست
کرده صبح مشرق دل دود آه خویش را ۵