هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر حالات روحی و احساسی شاعر است که در آن از عشق، مستی، هشیاری، رهایی و اسارت سخن می‌گوید. شاعر از دگرگونی‌های درونی خود تحت تأثیر معشوق و جهان اطراف می‌گوید و به مفاهیمی مانند عشق الهی، آزادی و اسارت می‌پردازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به دانش ادبی و تجربه‌ی زندگی بیشتری دارد.

شماره ۴۰ - جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا

جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا
ز بسکه محو تو بودم ز خود ربود مرا ۱

برای خاطر او قبله گاه دل شده ام
اگر دچار شود می کند سجود مرا ۲

گداخت شکوه ی رنگ و به پیش چاره گران
به آشنا سخنی دسترس نبود مرا ۳

غلام همت آزادی گرفتاری
دری ز خنده گل در قفس گشود مرا ۴

سپند عربده گردم گل است نام خدا
دلی که سخت تر از سنگ می نمود مرا ۵

ز سوختن غرضم پر فشانی دگر است
به رنگ شعله مدان صید دام و دود مرا ۶

به صلب خست ارباب روزگار گریخت
ز روی خویش خجل دید بسکه جود مرا ۷

گهر به دامن مشت غبار می کردند
در آن دیار که دست و دلی نبود مرا ۸

دل است حلقه ی زنجیر پیچ و تابم اسیر
چه قدر ها که ز دیوانگی فزود مرا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹ - پرکاویدم دل خودم را
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - لعلت زجام شیر و شکر می دهد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.