هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، دوری، انتظار و آرزوی وصال است. شاعر از ساقی و ساغر می‌نالد و از درد فراق و بیگانگی می‌گوید. همچنین، اشاره‌هایی به طبیعت و نمادهای عرفانی مانند باغبان، شبنم، و بحر گوهر دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۴۱ - لعلت زجام شیر و شکر می دهد مرا

لعلت زجام شیر و شکر می دهد مرا
ساغر ز آبروی گوهر می دهد مرا ۱

ساغر به طاق ابروی وحشت کشیده ام
بیگانگی ز خویش خبر می دهد مرا ۲

ساقی ستم ظریف و می از شعله شوخ تر
جامی نداده جامی دگر می دهد مرا ۳

گردم به جستجوی تو پرواز می کند
در خاک هم هوای تو پر می دهد مرا ۴

گر دیده باغبان بهار خیال خویش
شبنم به جای خون جگر می دهد مرا ۵

هر ناله ای که کرد فراموش سینه ام
پیغامی از زبان اثر می دهد مرا ۶

پیغام من شکنجه کش انتظار نیست
قاصد نرفته شوق خبر می دهد مرا ۷

گر دیده بحر گوهر مقصود دامنم
تا ناخدا نوید خبر می دهد مرا ۸

شد گرد عزلتم گل آوارگی اسیر
حب وطن نوید سفر می دهد مرا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰ - جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - چمن جلوه کن غبار مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.