شماره ۵۱ - اگر ز درد نشانی بود فغان تو را

اگر ز درد نشانی بود فغان تو را
شکستگی نکند صید استخوان تو را ۱

به راه بیدلی خود چو عکس آینه باش
که از تو شوق کند جستجو نشان تو را ۲

برو ز خاطر پرواز تا به گلزاری
که دام سبز کند گرد خون چکان تو را ۳

زخویش بگذر و سرگرم جستجویی گرد
که نور دیده نماید یقین گمان تو را ۴

سپند گریه بسوزم چو گرم جلوه شوی
مباد چشم بد آیین گلستان تو را ۵

که داد خنده رنگین و پرگشودن شوخ
بهار زخم دل و بلبل گمان تو را؟ ۶

به چشم آینه و آب اعتباری نیست
حیا به دیده کشد گرد آستان تو را ۷

همین بس است که درگلستان وحشت اسیر
شمرده است غنیمت جنون فغان تو را ۸