شماره ۵۳ - کی زدل بیرون کنم درد تمنای تو را

کی زدل بیرون کنم درد تمنای تو را
چون توانم دید خالی جای غمهای تو را ۱

گریه تا مکتوب اشکم را به صحرا برده است
روح مجنون کرده استقبال رسوای تو را ۲

دیده ام گلدسته می بندد ز عمر جاودان
باغبان خضر است گلزار تماشای تو را ۳

صد خیابان سرو بالا می کشد از دیده ام
در نظر دارم خیال سرو بالای تو را ۴

گشته ایم از دیدن روی تو بیخود چون اسیر
چون تواند دید چشم من سراپای تو را ۵