هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین، از عشق و درد فراق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند خون در پیاله، لالههای سرخ، و گریههای غنچه، احساسات عمیق خود را بیان میکند. او از فراق معشوق رنج میبرد و این درد را با طبیعت پیوند میزند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای غنی و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۹ - چشمت به خاک ریخته خون پیاله را
چشمت به خاک ریخته خون پیاله را
بخشیده توتیای نگه چشم لاله را ۱
تا با خیال زلف تو پیوند کرده ام
پیچیده ام به رشته جان تار ناله را ۲
از تاب درد کیست ندانم که نوبهار
تبخاله کرده بر لب جو داغ لاله را ۳
گر بی رخ تو صبح به گلشن رود اسیر
سازد ز گریه داغ دل غنچه ژاله را ۴
بخشیده توتیای نگه چشم لاله را ۱
تا با خیال زلف تو پیوند کرده ام
پیچیده ام به رشته جان تار ناله را ۲
از تاب درد کیست ندانم که نوبهار
تبخاله کرده بر لب جو داغ لاله را ۳
گر بی رخ تو صبح به گلشن رود اسیر
سازد ز گریه داغ دل غنچه ژاله را ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - داد تاراج مزن صبر نینباشته را
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.