شماره ۶۰ - گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را

گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را
شعله از خجلت گدازد چون شرار آیینه را ۱

پاکتر آید برون دلهای روشن از گداز
نیست خاکستر بسوزی گر هزار آیینه را ۲

ظاهری دارد بساطی در نظرها چیده است
صافی باطن نمی آید به کار آیینه را ۳

خاطرش را هر دم از بازیچه ای خوش می کند
کرده سرگردان فریب روزگار آیینه را ۴

شوخ چشم بیزبان را آبروی دیگر است
دوست می دارد دلم بی اختیار آیینه را ۵

استقامت خصمی اضداد را سازد حصار
نیست باک از تیرباران این چهار آیینه را ۶

حال ما در خواب اگر بیند دلش خون می شود
گشته روزی دولت بی انتظار آیینه را ۷

با دل بیطاقت ما تا چه پردازد اسیر
آن خط و خالی که می سازد غبار آیینه را ۸