شماره ۶۱ - داده ای ذوق شراب بی خمار آیینه را

داده ای ذوق شراب بی خمار آیینه را
کرده ای خوش جام سرشاری به کار آیینه را ۱

خوش بساطی بر سر بازار دل وا کرده ای
کرده ای شرمنده نقش و نگار آیینه را ۲

دل نباشد یاد او در دیده بیدار هست
شمع خلوت می کنم شبهای تار آیینه را ۳

چون نگیرد اشکم از گلبرک حیرانی گلاب
تا گداز دل بود زان چهره کار آیینه را ۴

نو خطان گاهی چراغی نذر شوخی لازم است
کرده ایم از دل نظر گاه بهار آیینه را ۵

شوخی مژگانت آخر دستبردی می کند
سر به صحرا می دهد دیوانه وار آیینه را ۶

شبنم (از) خورشید در آغوش گل کی جان برد
پر مکن از تاب شوخی بیقرار آیینه را ۷

شوخی مژگان پر کارت مگر دام پری است
گردش چشم تو می سازد شکار آیینه را ۸

بود خورشید مرا از بستر گل خوابگاه
صبحدم دیدم چو شبنم بیقرار آیینه را ۹

با دل بیطاقت ما تا چه بردارد اسیر
آن خط و خالی که می سازد غبار آیینه را ۱۰