شماره ۸۳ - زخمی افسانه ناصح نگردد گوش ما

زخمی افسانه ناصح نگردد گوش ما
صاف رحمت می چکد از درد نوشانوش ما ۱

بی سرو پا قطره ایم اما خروشی می کنیم
اینقدر هم بس که بر دریا گشود آغوش ما ۲

توبه می فرماید اما می کشد پنهان شراب
زهره یک ساقی است از میخانه می نوش ما ۳

با وجود آنکه باج مشرب از عالم گرفت
برنیاید با دل ما سعی کاهل کوش ما ۴

گوشها کر بود،یاران مست و مطلب بیزبان
غنچه ها داریم فریاد از لب خاموش ما ۵

عمر ما را دفتر خواب پریشان کرده است
خون هشیاری نگیرد هوش ما از هوش ما ۶

انتخابی از دیار اختراع آورده ایم
بیخودی ها هوش از ما افسردگی ها جوش ما ۷

در محبت همعنان و در قیامت همرکاب
سینه صافی سینه صافی ترک جوشن پوش ما ۸

بار دهشت بسته ایم از کوی غفلت می رسیم
دست ما و دامن شرم فراغت کوش ما ۹