هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند میخانه، ابروها، نرگس، آهو، گلشن و آب برای بیان احساسات شاعرانه استفاده میکند. شاعر از عشق و شوق سخن میگوید و از تأثیرات عمیق آن بر جهان هستی یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۱ - قبله عالم میخانه خم ابروها
قبله عالم میخانه خم ابروها
گردش نرگس مستانه رم آهوها ۱
سیر گلشن کن اگر تشنه دیدار خودی
آب از چشمه آیینه رود در جوها ۲
عالم آواره شوقند چه خورشید و چه ماه
سوده پای فلک از شوق تو تا زانوها ۳
دعوی این بس که ز کوشش همه رسوا شده ایم
حلقه در گوش کمان تو خم ابروها ۴
گردش نرگس مستانه رم آهوها ۱
سیر گلشن کن اگر تشنه دیدار خودی
آب از چشمه آیینه رود در جوها ۲
عالم آواره شوقند چه خورشید و چه ماه
سوده پای فلک از شوق تو تا زانوها ۳
دعوی این بس که ز کوشش همه رسوا شده ایم
حلقه در گوش کمان تو خم ابروها ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - زنجیری طره ات ختنها
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - ای گلشن از بهار خیال تو سینه ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.