هوش مصنوعی: این متن به احساساتی مانند ناامیدی، شرم از آشنایی‌ها، بیزاری از راه و رسم‌های دنیوی و امید در تاریکی می‌پردازد. شاعر از خودستایی‌ها و ناروایی‌ها گله می‌کند و به داغ آشنایی‌ها و رهایی نیافتن اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و انتقاد از خودستایی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۱۱۷ - دوزخ اقلیم خود نمایی ها

دوزخ اقلیم خود نمایی ها
جان مرحله برهنه پایی ها ۱

بسیار زجانب وفا کیشان
شرمنده شدم ز آشنایی ها ۲

خوابی است تمام عمر در عالم
تعبیرش داغ آشنایی ها ۳

از عالم راه و رسم بیزارند
هم شهری و طرز روستایی ها ۴

از بخت سیه امیدها دارم
درتاریکی است روشنایی ها ۵

عاجز شده (ام) ز شکر نومیدی
رابح گشتم ز ناروایی ها ۶

شایسته امتیاز گردیدم
دیدم از بسکه خود ستایی ها ۷

دیدیم اسیر در گرفتاری
فارغ نخورد غم رهایی ها ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - بسکه می ترسم از جدایی ها
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - سرو شوخ من بیا تنها بیا غافل بیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.