شماره ۱۴۱ - ز گر مخوییت آتش ز لاله زار گریخت

ز گر مخوییت آتش ز لاله زار گریخت
ز زهر چشم تو صیاد از شکار گریخت ۱

مگر به گردش چشم تو سال عاشق گشت
که عید ناشده امسال او به پار گریخت ۲

رمیده شهر به صحرا ز دل تپیدن من
به این امید که پرسد کسی چکار گریخت؟ ۳

تپیدن دلی از بیقراریم گل کرد
که رنگ وعده ز سیمای انتظار گریخت ۴

هنر گداخته بودش زخلعت رنگین
گهر زشرم به دامان کوهسار گریخت ۵

وطن شناس شوم شاید از دیار غریب
شمیم گل زخجالت به خارزار گریخت ۶

مگو شرار چرا شد به سنگ خاره نهان
ز شوخی نفس سرد روزگار گریخت ۷