هوش مصنوعی:
این متن به بیان احساسات و حالات درونی شاعر میپردازد که با استفاده از استعارههایی مانند باده، نشئه، و درد، به توصیف حالات عاشقانه و روحی خود میپردازد. شاعر از تنهایی، درد عشق، و تأثیرات آن بر روح و روان خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند باده و مستی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۱۶۲ - باده کامل عیار جوش خود است
باده کامل عیار جوش خود است
نشئه چابک سوار هوش خود است ۱
نتوان شد غبار خاطرها
حرف ما آشنای گوش خود است ۲
چه اثرها ز ناله می چینم
بیکسی گوش بر سروش خود است ۳
درد می شد غبارم از مستی
دل همان در خمار جوش خود است ۴
چه گواراست زهر دشنامش
آنقدر نوش ما که نوش خود است ۵
داد ازخنده های یار اسیر
هم نمک هم نمک فروش خود است؟ ۶
نشئه چابک سوار هوش خود است ۱
نتوان شد غبار خاطرها
حرف ما آشنای گوش خود است ۲
چه اثرها ز ناله می چینم
بیکسی گوش بر سروش خود است ۳
درد می شد غبارم از مستی
دل همان در خمار جوش خود است ۴
چه گواراست زهر دشنامش
آنقدر نوش ما که نوش خود است ۵
داد ازخنده های یار اسیر
هم نمک هم نمک فروش خود است؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - هر دل از یاد تو مرغ چمن را زخود است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - دل بی درد ز افسردن حالش پیداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
