هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده میکند. شاعر از عناصری مانند تیغ، آیینه، صدف، آفتاب و شیشه میسازد تا مفاهیمی مانند عشق، روشنایی، حقیقت و گمراهی را بیان کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'کوری' یا 'شب آدینه' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۲۴۴ - کی در صفا چو تیغ تواش سینه روشن است
کی در صفا چو تیغ تواش سینه روشن است
بی جوهری ز چهره آیینه روشن است ۱
از فیض آب گوهر پیکان تیر او
در بحر عشق چون صدفم سینه روشن است ۲
غم نیست گر به روی تو گاهی کند نگاه
چون آفتاب کوری آیینه روشن ا ست ۳
زاهد خیال شیشه می کرد وکور شد
آه که مرا که در شب آدینه روشن است؟ ۴
بی جوهری ز چهره آیینه روشن است ۱
از فیض آب گوهر پیکان تیر او
در بحر عشق چون صدفم سینه روشن است ۲
غم نیست گر به روی تو گاهی کند نگاه
چون آفتاب کوری آیینه روشن ا ست ۳
زاهد خیال شیشه می کرد وکور شد
آه که مرا که در شب آدینه روشن است؟ ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - شمع راز من ز سیمای نگفتن روشن است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - اخگرم آفت بیداری من خواب من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.