هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند عشق، رازداری، دیوانگی و اشتیاق به شراب سخن میگوید. شاعر از خواب و بیداری، نگاههای مشتاق و گناهانی که بر دوش دوستانش است، صحبت میکند. همچنین، اشارهای به آموختن از دیوانگی و شور سیلاب دارد. در نهایت، زمزمههای اسیر لبهای شاعر و شعلههای بیپروای آه او را توصیف میکند.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به شراب و دیوانگی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۲۴۵ - اخگرم آفت بیداری من خواب من است
اخگرم آفت بیداری من خواب من است
مژه بر هم زدنی بستر سنجاب من است ۱
کم نگاهی است که مشتاق شرابم دارد
این گناهی است که در گردن احباب من است ۲
کو دماغی که کنم تربیت هوش کسی
گفتگویی که به گوشی نرسد باب من است ۳
بحر دیوانگی از قطره ام آموخته است
شور سیلاب نظرکرده سیماب من است ۴
لب من زمزمه راز ندانسته اسیر
شعله بی پر و بال آه جگر تاب من است ۵
مژه بر هم زدنی بستر سنجاب من است ۱
کم نگاهی است که مشتاق شرابم دارد
این گناهی است که در گردن احباب من است ۲
کو دماغی که کنم تربیت هوش کسی
گفتگویی که به گوشی نرسد باب من است ۳
بحر دیوانگی از قطره ام آموخته است
شور سیلاب نظرکرده سیماب من است ۴
لب من زمزمه راز ندانسته اسیر
شعله بی پر و بال آه جگر تاب من است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - کی در صفا چو تیغ تواش سینه روشن است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - ساغر باده شرمسار من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.