هوش مصنوعی:
این شعر از حشر آرام، شاعر معاصر، با استفاده از تصاویر و استعارههای پیچیده، احساسات درونی شاعر مانند درد، عشق، رنج و خشم را بیان میکند. او از عناصری مانند آتش، زهر، گل، آینه و زندان برای توصیف حالات روحی خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن از استعارهها و مفاهیم پیچیدهای استفاده میکند که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و خشم ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۲۵۱ - حشر آرام لقب آتش خس پوش من است
حشر آرام لقب آتش خس پوش من است
زهره زهر نما باده سر جوش من است؟ ۱
خندد از چهره خارم گل رخسار کسی
همچو دل آینه ای در بغل هوش من است ۲
تا مروت نکشد خجلت رسوایی خویش
قفل زندان شکایت لب خاموش من است ۳
گریه در پرده غیرت چقدر خنده نماست
خون خود خوردن و گلرنگ شدن جوش من است ۴
زهره زهر نما باده سر جوش من است؟ ۱
خندد از چهره خارم گل رخسار کسی
همچو دل آینه ای در بغل هوش من است ۲
تا مروت نکشد خجلت رسوایی خویش
قفل زندان شکایت لب خاموش من است ۳
گریه در پرده غیرت چقدر خنده نماست
خون خود خوردن و گلرنگ شدن جوش من است ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۰ - کشته ناز تو کی با کش ز طعن دشمن است
گوهر بعدی:شماره ۲۵۲ - خرابه گرد فلک احتشام آه من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
