شماره ۲۷۰ - هر طرف باد صبا زان طره بویی برده است

هر طرف باد صبا زان طره بویی برده است
عضو عضوم را کمند جستجویی برده است ۱

بی نیازی چهره خورشید را ساید به خاک
شبنم این باغ بسیار آبرویی برده است ۲

یک سر مو بر تنم سرگشتگی در کار نیست
جستجوی او مرا هر دم به سویی برده است ۳

گلشن پاک اعتقادی را صفای دیگر است
سایه خارش نصیب از رنگ و بویی برده است ۴

کرده از چشمش تمنای نگاه گرم اسیر
تا مزار دل چراغ آرزویی برده است ۵