شماره ۳۲۲ - آنچه دل را می نوازد درد بیدرمان اوست

آنچه دل را می نوازد درد بیدرمان اوست
آنکه جان را زنده دارد آتش پنهان اوست ۱

دیده از مکتوب زخم تازه ای روشن نکرد
دل شهید انتظار قاصد پیکان اوست ۲

تا غبار غیر ننشیند به طرف دامنش
سرزمین دیده من عرصه جولان اوست ۳

گرم شد بازار چاک سینه در فصل بهار
نکهت پیراهن گل گردی از دامان اوست ۴

هر که از یاد تو شد در مصر تنهایی عزیز
گر به بزم وصل یوسف جا کند زندان اوست ۵

از دلم چون غنچه می روید شکستن هر نفس
شیشه من خانه زاد ساغر پیمان اوست ۶

عشق هر جا از کمال خود سخن گوید اسیر
شاه بیت آفرینش حرفی از دیوان اوست ۷