هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و صبر و انتظار در عشق سخن می‌گوید. او از خجالت، حرص، قناعت، و خاصیت زندگی بدون عشق می‌گوید و در نهایت به دیوانگی انتظار اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۳۶۲ - آیا دیگر چه مدعا داشت

آیا دیگر چه مدعا داشت
بیگانه نگاه آشنا داشت ۱

خجلت نکشید مشت خاکم
سامان ضیافت صبا داشت ۲

برداشت ز خاک اعتبارم
تیر تو مگر پر هما داشت ۳

نگشود لب شکایت ما
گنجوری حاتم حیا داشت ۴

حرصم به نمک چشی فرستاد
جایی که قناعت امتلا داشت ۵

بی عشق تو صاف زندگانی
خاصیت آب ناشتا داشت ۶

هرگز نشکست کشتی ما
لنگر از صبر ناخدا داشت ۷

خوش گرد سرکسی نگشتیم
حقا که هزار مرحبا داشت ۸

شد نکهت گل کف غبارم
شوق تو به من چه کارها داشت ۹

پیراهن صبر اسیر زد چاک
دیوانگی انتظار ما داشت ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۱ - خرقه پوشی است خودنمایی نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۶۳ - فلک ز کام من سفله کیش عار نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.