هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از عناصر طبیعت و نمادهای عرفانی مانند گلاب، باده، آیینه، و سیمرغ برای بیان مفاهیم عمیق عشق و وفا استفاده می‌کند. شاعر با به‌کارگیری تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، پیام‌های اخلاقی و عرفانی را منتقل می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند باده و خرابات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.

شماره ۳۸۸ - مشق گداز دل ز نفس می توان گرفت

مشق گداز دل ز نفس می توان گرفت
بوی گلاب شعله ز خس می توان گرفت ۱

زنجیر را به باده گرو می توان نهاد
پیمانه ای ز دست عسس می توان گرفت ۲

آیینه بال گشته نسیم از هوای ابر
صید پری به دام نفس می توان گرفت ۳

مشرب اگر وفا و خرابات اگر دل است
جام محبت از همه کس می توان گرفت ۴

بیطاقتی به گوش اثر پنبه می نهد
عبرت ز ناله های جرس می توان گرفت ۵

پر می زند تپیدن دل تا به آسمان
پرواز را به دام و قفس می توان گرفت ۶

طوطی سخن شدن اگر از شهد مشربی است
هنگامه ای ز جوش جرس می توان گرفت ۷

بی مطلبی اگر نمک گفتگو شود
سیمرغ را ز دام نفس می توان گرفت ۸

از خار وگل اسیر بکش بوی نوبهار
تعلیم عشق از همه کس می توان گرفت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۷ - آهم گره گشاست مدد می توان گرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۸۹ - ره بر امید بیشترک می توان گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.