شماره ۴۰۲ - نگشته مست تو هرگز به هیچ در محتاج

نگشته مست تو هرگز به هیچ در محتاج
مباد چشم و دل ما به یکدگر محتاج ۱

غبار اگر شده دیوانه خاطرش جمع است
چرا ز خشکی دریا شود گهر محتاج ۲

صفای سینه عاشق گل همیشه بهار
ز خشکسال نگردیده چشم تر محتاج ۳

نکرده ایم سؤالی دگر تو می دانی
مباد چشم و دل ما به بحر و بر محتاج ۴

هنر رسیده به جایی که دست ما نرسد
نشسته ایم به امید این هنر محتاج ۵

چه شکر یک مژه بر هم زدن تواند کرد
که نیست صید محبت به بال و پر محتاج ۶

نهال بیخبر نوبهار گشت اسیر
نشد ریاض محبت به برگ و بر محتاج ۷