هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، صبر، قناعت، رنج‌های عاطفی و جنون ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از دردهای عشق و ناامیدی‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق گاهی مانند جنون است و انسان را از مسیر عقل دور می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عاطفی و جنون نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارند.

شماره ۵۰۶ - نه تنها صبر با کم آرزوی بیش نگذارد

نه تنها صبر با کم آرزوی بیش نگذارد
چو کامل شد جنون دل را به جای خویش نگذارد ۱

ز آتش یک نفس تا مانده سامان شرر دارد
دلم را سرنوشت سوختن درویش نگذارد ۲

چه رنگین صرفه ها بردند خلق از مردم آزاری
نرنجاند گزیدن خاطری پا پیش نگذارد؟ ۳

محبت خون دلی گم کردنی گم کردنی دارد
سری بی داغ سودا سینه ای بی ریش نگذارد؟ ۴

چو وابینی بود هر خار گلشن هر شرر گلخن
قناعت هیچ کس را در جهان درویش نگذارد ۵

نداری اعتمادی بر دل ما امتحان بهتر
مگو تاراج عشقت خویش را درویش نگذارد؟ ۶

که می دارد نگه دیوانه صحرایی ما را
اگر سودای زنجیر تو پایی پیش نگذارد ۷

اسیر از جاده زنجیر چشم حیرتی دارم
که شوقم را به راه عقل دور اندیش نگذارد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۵ - گر دست هوای تو به دلها نگذارد
گوهر بعدی:شماره ۵۰۷ - اگر بینش ز مژگان پر برآرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.