هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از مفاهیمی مانند عشق، وفاداری، رنج، حیرت و اضطراب سخن می‌گوید. شاعر از دردهای عشق، بی‌قراری دل و سردرگمی در راه عشق می‌نویسد و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند پروانه، دیوانه، آیینه شکسته و دریای اضطراب، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین احساسی سنگین، این شعر را برای سنین بالاتر مناسب می‌سازد.

شماره ۵۱۳ - پروانه چراغ وفا پر کجا برد

پروانه چراغ وفا پر کجا برد
هرکس که گشت گرد سری سرکجا برد ۱

زنجیر موج باده شوریدگی بس است
دیوانه تو شیشه و ساغر کجا برد ۲

عهد تو هرزه درد سر ناز می دهد
آیینه شکسته سکندر کجا برد ۳

خار ره تو منت دریا نمی کشد
جوهر شناس آبله گوهر کجا برد ۴

دام فنا قلمرو آسودگی بس است
چون گل شکار زخم تو بستر کجا برد؟ ۵

یک نامه برد ناله و گردم به باد داد
در حیرتم که نامه دیگر کجا برد ۶

ممنون چاره نیست دل بیقرار ما
دریای اضطراب شناور کجا برد ۷

راه از تو منزل از تو و آوارگی ز تو
گم گشته دیار تو ره بر کجا برد؟ ۸

پرواز شوق گرمتر از بال آتش است
غمنامه اسیر کبوتر کجا برد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۲ - کو قاصدی که نامه به باد صبا برد
گوهر بعدی:شماره ۵۱۴ - سودای تو ما را به تمنای دگر برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.