شماره ۵۱۵ - رنگی که حسن از دل نومید می برد

رنگی که حسن از دل نومید می برد
عشق از برای آینه دید می برد ۱

زاهد که دوزخ از دمش افسرده خاطر است
نام بهشت را به چه امید می برد ۲

هرکس به قدر بار سبکبار می شود
دنیا پرست حسرت جاوید می برد ۳

سامان نشتر از دل ما کم نمی شود
این قطره نم ز چشمه خورشید می برد ۴