شماره ۵۲۸ - کسی که در دل خود از نیاز می گذرد

کسی که در دل خود از نیاز می گذرد
ز خاطر که به عمر دراز می گذرد ۱

هلاک توبه پشیمان دلی که هر ساعت
گذشته از سر بیداد و باز می گذرد ۲

اجل که جوهر شمشیر ناز می داند
چرا به خاک شهیدان به ناز می گذرد ۳

نگه ز کعبه و بتخانه باج می گیرد
به این غرور چه الفت نواز می گذرد ۴

یگانه گوهر دریای خاک خواهد شد
دلی که از سر افشای راز می گذرد ۵

غبار هستی محمود می رود بر باد
اگر نسیم به زلف ایاز می گذرد ۶

بهار گریه الفت طراز می آید
خزان ناله وحشت گداز می گذرد ۷

ادب ز آینه هستیم غبار انگیخت
ز خاطر که به این ترکتاز می گذرد ۸

اسیر صلح نخواهد که جنگجو باشی
دگر به عمر تغافل نواز می گذرد؟ ۹