شماره ۵۴۱ - دل رمیده به صد آب و تاب می سوزد

دل رمیده به صد آب و تاب می سوزد
گهی ز صبر و گه از اضطراب می سوزد ۱

به خوابم آمد و پنهان زد آتشی به دلم
چراغ بخت اسیران به خواب می سوزد ۲

نهفته در بغل موج عکس روی تو را
دلم به ساده دلیهای آب می سوزد ۳

اگر جمال تو مشاطه بهار شود
ز رشک سایه گل آفتاب می سوزد ۴

سیاه بختی زاهد نگر به بزم شراب
که در بهشت چو اهل عذاب می سوزد ۵

ز شعله گرمی بی اختیار می بیند
دلم بر آتش رشک کباب می سوزد ۶

نوای مرغ چمن گر شود کلام اسیر
گل از خجالت نظمش کتاب می سوزد ۷