شماره ۵۴۷ - گریختم که به گرد ره تو کس نرسد

گریختم که به گرد ره تو کس نرسد
گداختم که به آیینه ات نفس نرسد ۱

به غنچه از گل همراهی صبا چه رسید؟
کسی به کام دل از سعی هیچ کس نرسد ۲

بهار سوختگی را طراوت دگر است
اگر چه گل چمن آرا بود به خس نرسد ۳

به شاهراه وفا نام شکوه کس نشنید
چه شد که ناله به درد دل جرس نرسد ۴

اگر چه صحن گلستان طلسم آب و هواست
به گرد گوشه بی توشه قفس نرسد ۵

سپند اشک به آتش فشان به گلشن دل
که آفتی به ثمرهای پیشرس نرسد ۶

اسیر جذبه عشق از هوا مدار طمع
که فیض بال هما از پر مگس نرسد ۷