هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند گل، باده، و بهار برای بیان احساسات عمیق و حالات روحی استفاده میکند. شاعر از دیدار معشوق، مستی و بیخودی، و پیامهای عرفانی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۶۹ - تیغ بر کفش دیدم خون من به جوش آمد
تیغ بر کفش دیدم خون من به جوش آمد
خنده زد گل زخمی ناله در خروش آمد ۱
چشم او نگاهی کرد لعل او حدیثی گفت
هوش مست و بیخود شد بیخودی به هوش آمد ۲
نکهت بهار آمد ساغر طرب برکف
مژده می پرستان را پیر می فروش آمد ۳
پیر دیر را دیدم سرنوشت پرسیدم
گفت آیت رحمت بهر باده نوش آمد ۴
هر که دید خندانش در قبای گلگون گفت
سرو گل فروش آمد شمع شعله پوش آمد ۵
در چمن گل و غنچه داد میکشی دادند
این پیاله نوش آمد آن سبو به دوش آمد ۶
چون اسیر دیوانه توبه از ریا کردم
حرف ناصحان ما را اینقدر به گوش آمد ۷
خنده زد گل زخمی ناله در خروش آمد ۱
چشم او نگاهی کرد لعل او حدیثی گفت
هوش مست و بیخود شد بیخودی به هوش آمد ۲
نکهت بهار آمد ساغر طرب برکف
مژده می پرستان را پیر می فروش آمد ۳
پیر دیر را دیدم سرنوشت پرسیدم
گفت آیت رحمت بهر باده نوش آمد ۴
هر که دید خندانش در قبای گلگون گفت
سرو گل فروش آمد شمع شعله پوش آمد ۵
در چمن گل و غنچه داد میکشی دادند
این پیاله نوش آمد آن سبو به دوش آمد ۶
چون اسیر دیوانه توبه از ریا کردم
حرف ناصحان ما را اینقدر به گوش آمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۸ - ز خوی سرکشی دل در بر امید می رقصد
گوهر بعدی:شماره ۵۷۰ - رفتم از هوش نگاه که به یادم آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.