شماره ۵۷۱ - کو ذره ای که صد خور بار جفا نداند

کو ذره ای که صد خور بار جفا نداند
کو شبنمی که صد گل درس وفا نداند ۱

در گلشن محبت پروانه باغبان است
جایی که شعله بارد آب و هوا نداند ۲

شبنم به گل فروشد هر جلوه غبارم
با این بهار دستی کار کیا نداند ۳

چون بوی گل غبارم پر می زند به کویی
بال هما نفهمد باد صبا نداند ۴

این است آشنایی این است مهربانی
ما نام او ندانیم او حال ما نداند ۵

گر ظلمت است و گر نور فانوس آفتاب است
کس هجر و وصل ما را از هم جدا نداند ۶

دل داده ام اسیرم خون می کند دلیر است؟
غیر از وفا ندانم غیر از جفا نداند ۷