هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از پاکی دل و وفاداری سخن میگوید، همچنین از غربت و رنجهای عشق و ستم معشوق شکایت دارد. شاعر با اشاره به مفاهیمی مانند حیا، وفا، و عشق، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از اشارات عرفانی و تمثیلهای بهکاررفته برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۵۷۲ - چشم ما پاک بود پاک حیا می داند
چشم ما پاک بود پاک حیا می داند
دل ما صاف بود صاف وفا می داند ۱
کعبه و دیر وطن گشت و غریبیم هنوز
نوبر سجده نکردیم خدا می داند ۲
خاطر نازک حسن آینه عشق نماست
هر چه خود می کند از جانب ما می داند ۳
پر زبیگانگی چشم تو رسوا شده ایم
با دل ما غم پنهانی ما می داند ۴
نمک غم به اسیر ستمت باد حرام
که سر خویش ز تیغ تو جدا می داند ۵
دل ما صاف بود صاف وفا می داند ۱
کعبه و دیر وطن گشت و غریبیم هنوز
نوبر سجده نکردیم خدا می داند ۲
خاطر نازک حسن آینه عشق نماست
هر چه خود می کند از جانب ما می داند ۳
پر زبیگانگی چشم تو رسوا شده ایم
با دل ما غم پنهانی ما می داند ۴
نمک غم به اسیر ستمت باد حرام
که سر خویش ز تیغ تو جدا می داند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۱ - کو ذره ای که صد خور بار جفا نداند
گوهر بعدی:شماره ۵۷۳ - دل آتش پرستم شعله از اخگر نمی داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.