هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، درد و رنج در مسیر رسیدن به حقیقت سخن میگوید. شاعر از نمادهایی مانند پروانه، شعله، بلبل و دریا استفاده کرده تا نشان دهد رسیدن به مقصود نیازمند گذر از سختیها و شکستن محدودیتهاست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیازمند درک و تجربه کافی از زندگی است که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۵۷۷ - مشتی از خاکستر پروانه پیدا کرده اند
مشتی از خاکستر پروانه پیدا کرده اند
چشم پاک شعله را زان سرمه بینا کرده اند ۱
در حریم بزم قرب،آنان که محرم گشته اند
جلوه او را نهان از دل تماشا کرده اند ۲
بی شکستن چشم امید از گشاد کار نیست
هستی ما را طلسم مطلب ما کرده اند ۳
گوهر مقصود می خواهی میندیش از خطر
موج طوفان را کلید گنج دریا کرده اند ۴
ناله بیتابی در آتش سوختن بیطاقتی
بلبل و پروانه خود را هرزه رسوا کرده اند ۵
بی سرانجامان چو بیمار محبت گشته اند
خویش را از درد بیدرمان مداوا کرده اند ۶
چشم پاک شعله را زان سرمه بینا کرده اند ۱
در حریم بزم قرب،آنان که محرم گشته اند
جلوه او را نهان از دل تماشا کرده اند ۲
بی شکستن چشم امید از گشاد کار نیست
هستی ما را طلسم مطلب ما کرده اند ۳
گوهر مقصود می خواهی میندیش از خطر
موج طوفان را کلید گنج دریا کرده اند ۴
ناله بیتابی در آتش سوختن بیطاقتی
بلبل و پروانه خود را هرزه رسوا کرده اند ۵
بی سرانجامان چو بیمار محبت گشته اند
خویش را از درد بیدرمان مداوا کرده اند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۶ - دل شکاران که مرا بی سر و پا ساخته اند
گوهر بعدی:شماره ۵۷۸ - همچو خس آیینه پرداز شرارم کرده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.