شماره ۵۹۳ - سرمه ای هر جا به چشم داغ سودا می کشند

سرمه ای هر جا به چشم داغ سودا می کشند
مشتی از خاکستر افسرده ما می کشند ۱

شبنم توفیق را سامان ابر رحمت است
اهل دل کی انتظار مزد فردا می کشند ۲

پاک بینان کز ره غفلت غبار انگیختند
سرمه عبرت به چشم اهل دنیا می کشند ۳

جذبه ای دارند دور افتادگان کز هر قدم
خارصد فرسنگ را از پای صحرا می کشند ۴

اهل دل کز گریه عالم را گلستان کرده اند
پرده چشم تری بر روی دریا می کشند ۵

جذبه در کار است اگر منزل و گر آوارگی
در بیابان انتظار خضر بیجا می کشند ۶

گر شهیدانش به عمر جاودان راضی شوند
بزم رنگینی به روی خضر و عیسی می کشند ۷

ما اسیران محبت صید دام الفتیم
صورت پرواز ما بر بال عنقا می کشند ۸

گلرخان از بسکه می دانند قدر ما اسیر
بار شبنم از غبار خاطر ما می کشند ۹