هوش مصنوعی: متن شعری است که از ناله‌های شبانه و جنگ با زمین و آسمان سخن می‌گوید. شاعر از نازک‌دلی و سنگ‌دلی می‌گوید و از دیدن کسی در گلستان که نشناخته است. همچنین، به صلح و جنگ میان خود و معشوق اشاره می‌کند و از دو رنگی‌ها و تفاوت‌های بینشی صحبت می‌کند. در پایان، از یاد شور کعبه و جنبش مژگان از دور سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و دوگانگی‌های ذکر شده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۰۸ - دوش ساز ناله ام آهنگ بود

دوش ساز ناله ام آهنگ بود
با زمین و آسمان در جنگ بود ۱

باده نازکدلی نوبر نکرد
شیشه ما خانه زاد سنگ بود ۲

در گلستان دیدمش نشناختم
بر تنش پیراهن گل تنگ بود ۳

صلح کل روزی که شد آیینه دار
در میان ما و جانان جنگ بود ۴

این دو رنگیها ز بینشهای ماست
نور و ظلمت پیش از این یکرنگ بود ۵

یاد شور کعبه جوییها اسیر
جنبش مژگان ز ده فرسنگ بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۰۷ - چون دل ما گر دل یک قطره باران تنگ بود
گوهر بعدی:شماره ۶۰۹ - گر دو روزی کامجو در عشق بی آرام بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.