هوش مصنوعی:
متن شعری است که از نالههای شبانه و جنگ با زمین و آسمان سخن میگوید. شاعر از نازکدلی و سنگدلی میگوید و از دیدن کسی در گلستان که نشناخته است. همچنین، به صلح و جنگ میان خود و معشوق اشاره میکند و از دو رنگیها و تفاوتهای بینشی صحبت میکند. در پایان، از یاد شور کعبه و جنبش مژگان از دور سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و دوگانگیهای ذکر شده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۰۸ - دوش ساز ناله ام آهنگ بود
دوش ساز ناله ام آهنگ بود
با زمین و آسمان در جنگ بود ۱
باده نازکدلی نوبر نکرد
شیشه ما خانه زاد سنگ بود ۲
در گلستان دیدمش نشناختم
بر تنش پیراهن گل تنگ بود ۳
صلح کل روزی که شد آیینه دار
در میان ما و جانان جنگ بود ۴
این دو رنگیها ز بینشهای ماست
نور و ظلمت پیش از این یکرنگ بود ۵
یاد شور کعبه جوییها اسیر
جنبش مژگان ز ده فرسنگ بود ۶
با زمین و آسمان در جنگ بود ۱
باده نازکدلی نوبر نکرد
شیشه ما خانه زاد سنگ بود ۲
در گلستان دیدمش نشناختم
بر تنش پیراهن گل تنگ بود ۳
صلح کل روزی که شد آیینه دار
در میان ما و جانان جنگ بود ۴
این دو رنگیها ز بینشهای ماست
نور و ظلمت پیش از این یکرنگ بود ۵
یاد شور کعبه جوییها اسیر
جنبش مژگان ز ده فرسنگ بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۷ - چون دل ما گر دل یک قطره باران تنگ بود
گوهر بعدی:شماره ۶۰۹ - گر دو روزی کامجو در عشق بی آرام بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.