غزل ۳ - ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا
من کیم کز چون تویی بویی رسد جان مرا ۱

جان و دل پر درد دارم هم تو در من می‌نگر
چون تو پیدا کرده‌ای این راز پنهان مرا ۲

ز آرزوی روی تو در خون گرفتم روی از آنک
نیست جز روی تو درمان چشم گریان مرا ۳

گرچه از سرپای کردم چون قلم در راه عشق
پا و سر پیدا نیامد این بیابان مرا ۴

گر امید وصل تو در پی نباشد رهبرم
تا ابد ره درکشد وادی هجران مرا ۵

چون تو می‌دانی که درمان من سرگشته چیست
دردم از حد شد چه می‌سازی تو درمان مرا ۶

جان عطار از پریشانی است همچون زلف تو
جمع کن بر روی خود جان پریشان مرا ۷