هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند آینه، پری، خورشید و گل، به بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر از درد عشق، نگاه معشوق و شکستن قالبهای معمول سخن میگوید و با زبانی نمادین، مفاهیمی مانند عشق، رنج و گذشت را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۸۷ - شکار آینه گردیده آه می رسدش
شکار آینه گردیده آه می رسدش
پری کشیده به دام نگاه می رسدش ۱
چه طعنه ها که به خورشید می تواند زد
شکسته از مژه طرف کلاه می رسدش ۲
سپند طاقت سیماب دستگاه مرا
چهار چشم تغافل پناه می رسدش ۳
شکسته آینه زنگ بسته ای دارم
که دعوی نسب مهر و ماه می رسدش ۴
نظاره در چمن آرزو چه کم دارد
چو گل شکستن طرف کلاه می رسدش ۵
گداختیم و مروت خجل نمی گردد
ز دعوی که قسم بر گواه می رسدش ۶
پری کشیده به دام نگاه می رسدش ۱
چه طعنه ها که به خورشید می تواند زد
شکسته از مژه طرف کلاه می رسدش ۲
سپند طاقت سیماب دستگاه مرا
چهار چشم تغافل پناه می رسدش ۳
شکسته آینه زنگ بسته ای دارم
که دعوی نسب مهر و ماه می رسدش ۴
نظاره در چمن آرزو چه کم دارد
چو گل شکستن طرف کلاه می رسدش ۵
گداختیم و مروت خجل نمی گردد
ز دعوی که قسم بر گواه می رسدش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۶ - شراری را نماند جا در آتش
گوهر بعدی:شماره ۶۸۸ - سینه تا شد قلمرو تیرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.