هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس گرفتاری و اسارت در دام زندگی سخن میگوید. او خود را مانند مرغی تصویر میکند که در دام افتاده و با وجود بینیازی، گرفتار شده است. شاعر آرزوی رهایی از این دام را دارد و معتقد است که خون صیدش هرگز دام را راضی نخواهد کرد. همچنین، او از کسانی که در آسایش هستند و ذوق گرفتاری را نمیفهمند، انتقاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، مضامین یأس و ناامیدی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر مناسب نباشد.
شماره ۷۱۷ - بر تنم گردیده نقش بوریا تصویر دام
بر تنم گردیده نقش بوریا تصویر دام
زیر سقف آسمانم همچو مرغ زیر دام ۱
بی فریب دانه ای صید گرفتاری شدم
از هجوم بی نیازی کرده ام تسخیر دام ۲
بسکه داریم آرزوی لذت بسمل شدن
خون صید ما نخواهد گشت دامنگیر دام ۳
هست بر آسودگان ذوق گرفتاری حرام
خاک بر سر باد مرغی را که شد دلگیر دام ۴
زیر سقف آسمانم همچو مرغ زیر دام ۱
بی فریب دانه ای صید گرفتاری شدم
از هجوم بی نیازی کرده ام تسخیر دام ۲
بسکه داریم آرزوی لذت بسمل شدن
خون صید ما نخواهد گشت دامنگیر دام ۳
هست بر آسودگان ذوق گرفتاری حرام
خاک بر سر باد مرغی را که شد دلگیر دام ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۶ - سرگرم داغ دل نکند آرزوی گل
گوهر بعدی:شماره ۷۱۸ - لبت به سهو نوازد گرم به یک دشنام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.