هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از تجربههای عاشقانه و رنجهای عشق میگوید. او از بیوفایی، جدایی، دامهای عشق، و رهایی سخن میراند و بیان میکند که چگونه خود را به زنجیر رهایی بسته است. همچنین، او از دوری از مردم، تهمتها، و توبه در یاد ساقی صحبت میکند و پارسایی را به نارسایی پیوند میزند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و جدایی نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۷۲۰ - در وفا داری طلسم بیوفایی بسته ام
در وفا داری طلسم بیوفایی بسته ام
تا دچار او شدم دل بر جدایی بسته ام ۱
دامها دارد نهانی با کشاکشهای عشق
خویش را عمدا به زنجیر رهایی بسته ام ۲
بسته ام چشم امید از مهربانیهای خلق
از شکست خویش دست مومیایی بسته ام ۳
فارغم از اختلاط غیر و دارم یاد دوست
دورگردم تهمتی بر آشنایی بسته ام ۴
توبه کردم تا رسم در خاطر ساقی اسیر
پارسایی را به خود از نارسایی بسته ام ۵
تا دچار او شدم دل بر جدایی بسته ام ۱
دامها دارد نهانی با کشاکشهای عشق
خویش را عمدا به زنجیر رهایی بسته ام ۲
بسته ام چشم امید از مهربانیهای خلق
از شکست خویش دست مومیایی بسته ام ۳
فارغم از اختلاط غیر و دارم یاد دوست
دورگردم تهمتی بر آشنایی بسته ام ۴
توبه کردم تا رسم در خاطر ساقی اسیر
پارسایی را به خود از نارسایی بسته ام ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۹ - به خون تپیده شکاری ز صیدگاه توام
گوهر بعدی:شماره ۷۲۱ - گر چه سودای تو یک عمر به سر داشته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
