شماره ۷۲۷ - لب تر نکرده از می هستی پیاله ام

لب تر نکرده از می هستی پیاله ام
داغ تو کرده گل به گریبان چو لاله ام ۱

تا چون جرس زبان فغانم گشوده اند
دل گشته است یک گره از تار ناله ام ۲

ساقی زیک پیاله خرابم بهار کو
عمر دوباره داد شراب دو ساله ام ۳

شرمنده غنچه ام ز نسیمی نبوده است
هرگز گره ز دل نگشوده است لاله ام ۴

از بس ز بیم خوی تو دزدیده ام نفس
یک پرده پست تر ز خموشی است ناله ام ۵

درگلستان ز باده خون جگر اسیر
مانند لاله داغ بود هم پیاله ام ۶