شماره ۷۵۷ - گل داغم از رنگ و بو می گریزم

گل داغم از رنگ و بو می گریزم
چو نومیدی از آرزو می گریزم ۱

گریزانش از خویش کی می توان دید
چو می بینمش پیش از او می گریزم ۲

گلستان بی آبرو غرق خون باد
من از حسن اظهار جو می گریزم ۳

به بیگانه ای کرده ام آشنایی
که از خود ز سودای او می گریزم ۴

اسیرم دماغ شکایت ندارم
چو دل سرکند گفتگو می گریزم ۵