شماره ۷۵۹ - کاروان اشکم از اقلیم حیرت می رسم

کاروان اشکم از اقلیم حیرت می رسم
برقتاز آهم از تاراج طاقت می رسم ۱

آستان آرایی ای دارم ز یاد دوستان
پای تا سر سجده شکرم به خدمت می رسم ۲

جذبه شوق وطن بی اختیارم می کشد
صید خونگرمم به پاس دام الفت می رسم ۳

سنگ طفلان می کند پرواز استقبال من
روح مجنونم ز صحرای محبت می رسم ۴

دور باد از کینه افلاک و چشم بد اسیر
بعد ایامی که از قحط فراغت می رسم ۵