هوش مصنوعی: شاعر در این متن از جنون، عشق، و رهایی از قید و بندهای دنیوی سخن می‌گوید. او با تصاویری مانند می‌نوشیدن، پروانه‌های سوخته در شعله، و گل بر سر زدن از آرزوی رهایی و گذشتن از نام و ننگ می‌گوید. این شعر پر از استعاره‌های عاشقانه و عرفانی است که حس شوریدگی و بی‌قراری را منتقل می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی استعاره‌ها مانند 'قتل خود' یا 'خاکستر' ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه داشته باشند.

شماره ۷۶۹ - کو جنون تا از می وارستگی ساغر زنم

کو جنون تا از می وارستگی ساغر زنم
خنده تر دامنی بر موجه کوثر زنم ۱

سرمه چشم هوس بادا کف خاکسترم
گر به دام شعله چون خاشاک بال و پر زنم ۲

گوشه چشمی چو شمع از شعله دارم آرزو
کز برای قتل خود پروانه را بر سر زنم ۳

چند در زندان نام و ننگ باشم کو جنون
تا چو اخگر قرعه ای بر نام خاکستر زنم ۴

باغبان تا کی کند منعم ز سیر باغ اسیر
می روم کز زخم شمشیری گلی بر سر زنم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۶۸ - اگر بیهوده گردم شهر از صحرا نمی دانم
گوهر بعدی:شماره ۷۷۰ - صلحم نساخت با تو در جنگ می زنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.