هوش مصنوعی:
این متن بیانگر عشق و وابستگی عمیق به معشوق (یا خداوند) است. شاعر خود را کاملاً فانی در معشوق میداند و هرگونه شکایت، جستجوی زیادهطلبی یا اندیشهٔ جفا را بیمعنا میشمارد. او به حالت رضا و تسلیم رسیده و خود را بینیاز از هرگونه عبارتپردازی میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی فارسی دارد.
شماره ۷۹۲ - ماییم و یاد دوست غنیمت کجا بریم
ماییم و یاد دوست غنیمت کجا بریم
عالم تمام اوست شکایت کجا بریم ۱
عین رضا شده است دل خودشناس ما
فکر زیاده جویی قسمت کجا بریم ۲
محو توایم آینه دیگر چکاره است
خوار توایم دولت و عزت کجا بریم ۳
ای سر بسر رضای دل ما رضای تو
اندیشه جفا و فراغت کجا بریم ۴
ماییم و بیزبانی مطلب تمام کن
دل هم زبان شده است عبارت کجا بریم ۵
عالم تمام اوست شکایت کجا بریم ۱
عین رضا شده است دل خودشناس ما
فکر زیاده جویی قسمت کجا بریم ۲
محو توایم آینه دیگر چکاره است
خوار توایم دولت و عزت کجا بریم ۳
ای سر بسر رضای دل ما رضای تو
اندیشه جفا و فراغت کجا بریم ۴
ماییم و بیزبانی مطلب تمام کن
دل هم زبان شده است عبارت کجا بریم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۱ - عقلیم و طفل مکتب نادانی خودیم
گوهر بعدی:شماره ۷۹۳ - بار امید و ناز قناعت نمی کشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
