هوش مصنوعی:
این شعر از عواطف انسانی مانند رشک، غم و نگرانی سخن میگوید و از مخاطب میخواهد که این احساسات را در او برنینگیزد. شاعر از تصاویر طبیعی مانند آتش، صحرا، طوفان و دریا برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی پیچیده و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رشک و غم نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
جلوه را هم چون نگاه گرم هر جایی مکن ۱
هستیم را آفت رشکی پریشان می کند
هر سر موی مرا مجنون صحرایی مکن ۲
خاطر ما از خیال رشک می گیرد غبار
گرد جولان سرمه چشم تماشایی مکن ۳
بیستون را شبنم اشکی به طوفان می دهد
قطره ما را اسیر از گریه دریایی مکن ۴
جلوه را هم چون نگاه گرم هر جایی مکن ۱
هستیم را آفت رشکی پریشان می کند
هر سر موی مرا مجنون صحرایی مکن ۲
خاطر ما از خیال رشک می گیرد غبار
گرد جولان سرمه چشم تماشایی مکن ۳
بیستون را شبنم اشکی به طوفان می دهد
قطره ما را اسیر از گریه دریایی مکن ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۲ - زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن
گوهر بعدی:شماره ۸۱۴ - دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
