هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت روشنبینی، عشق، صبر و پرهیز از غفلت تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد که عقل را به زنجیر دانش محدود نکند، عشق را به تنهایی متهم نسازد و برای رهایی از درد عشق، تنها شکیبایی را چاره بداند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۸۱۴ - دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن
دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن
عقل را دیوانه زنجیر دانایی مکن ۱
پرتو فانوس دارد خلوت سوز درون
عشق را بدنام کردی خو به تنهایی مکن ۲
شمع را تا سرنوشت صبح روشن شد گداخت
دیده ای داری به کار خویش بینایی مکن ۳
کاروان اولین سهو کتاب غفلت است
عقل را بیهوده از تدبیر سودایی مکن ۴
تخم نشتر در دل از افغان میفشان چون اسیر
چاره درد محبت جز شکیبایی مکن ۵
عقل را دیوانه زنجیر دانایی مکن ۱
پرتو فانوس دارد خلوت سوز درون
عشق را بدنام کردی خو به تنهایی مکن ۲
شمع را تا سرنوشت صبح روشن شد گداخت
دیده ای داری به کار خویش بینایی مکن ۳
کاروان اولین سهو کتاب غفلت است
عقل را بیهوده از تدبیر سودایی مکن ۴
تخم نشتر در دل از افغان میفشان چون اسیر
چاره درد محبت جز شکیبایی مکن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۶۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
گوهر بعدی:شماره ۸۱۵ - شعله پر ریزد به صید خاطر ناشاد من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.