هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج عاشقانه، ناامیدی از دنیا و شکایت از بی‌عدالتی است. شاعر از بی‌توجهی معشوق، بی‌قراری عاشق و ناپایداری دنیا می‌نالد و با تصاویری مانند "گلزار درد و داغ" و "ویرانه گدایی"، حالتی غمگین و حسرتبار را ترسیم می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده، ناامیدی و تفکرات فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.

شماره ۸۳۶ - خبر ز سوز نداری سروده نای که چه

خبر ز سوز نداری سروده نای که چه
برای درد نفهمیده وای وای که چه ۱

دلم چه کرد که گلزار درد و داغ تو شد
بساط شاهی و ویرانه گدای که چه ۲

خمار نشئه به غیر از خیال و خوابی نیست
تمیز صاف به بزم جهان ز لای که چه ۳

به خود قرار ستم داده ای که من دارم
ز بیقرار شکیبم مپرس های که چه ۴

غبار کلبه ام از ذره وحشت افزاید
دل دویده ز آسایش سرای که چه ۵

چه گشت در دلت این شوخی نگاه از چیست
بگو بگو به خداوندی خدای که چه ۶

خروش گریه دل رام صید تأثیر است
تنک شرابی (و) افشای های های که چه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۳۵ - هر نقش قدم چشمه خون است در این راه
گوهر بعدی:شماره ۸۳۷ - طفل است و بدخو جوید بهانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.