هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنجی سخن میگوید که درونش را فرا گرفته است. او از کینه، تاریکی و تنهایی میگوید و امیدی به صبح و روشنایی ندارد. دود و تاریکی شبهای جمعه نمادی از غم و اندوهی است که او را احاطه کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و روانی مانند غم، تنهایی و ناامیدی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰۰ - شهید خوی گرمش مهر را در کینه می پیچد
شهید خوی گرمش مهر را در کینه می پیچد
نگه در دیده می دوزد نفس در سینه می پیچد ۱
عجب گر از خمارم صبح شنبه دیده بگشاید
ز بس در کلبه ام دود شب آدینه می پیچد ۲
نگه در دیده می دوزد نفس در سینه می پیچد ۱
عجب گر از خمارم صبح شنبه دیده بگشاید
ز بس در کلبه ام دود شب آدینه می پیچد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - به دل زگرمی عشقم هوس نمی گنجد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - گمان دارم که در زیر فلک قحط فضا گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
