شماره ۲۲۰ - لب از تبسم و چشم از ادا خبر دارد

لب از تبسم و چشم از ادا خبر دارد
کسی نگفت که دل از کجا خبر دارد ۱

به شکوه لب چه گدازم عجب که راز مرا
غریب بیشتر از آشنا خبر دارد ۲