هوش مصنوعی:
این متن بیانگر درد و رنج عاشقی است که احساسات عمیق و ناشناختهاش را کسی درک نمیکند. شاعر از ناآگاهی دیگران نسبت به حالات درونی خود و ارزش ندانستن استغنا توسط افراد نادان گلایه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین استفاده از استعارهها و اصطلاحات خاص ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۵۷ - دل افسرده هر خام جوش ما نمی داند
دل افسرده هر خام جوش ما نمی داند
کسی تا می ننوشد نشئه صهبا نمی داند ۱
زبان جور او را هیچ کس چون من نمی فهمد
بدآموز تمنا قدر استغنا نمی داند ۲
کسی تا می ننوشد نشئه صهبا نمی داند ۱
زبان جور او را هیچ کس چون من نمی فهمد
بدآموز تمنا قدر استغنا نمی داند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - از کدوی باده کی باشد که گلها بشکفد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - ز خمار عضو عضوم به شکسته خار ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
