هوش مصنوعی: شاعر در این متن از احساسات عمیق خود مانند اندوه، خاکساری و شکست دل سخن می‌گوید. او با یادآوری خاطرات و تجربیاتش، به لطف و نشئه‌ای رسیده است که در نهایت به بلندی نامش انجامیده است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'باده' و 'نشئه' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۳۰۴ - یاد او کردم دل اندوهگینی یافتم

یاد او کردم دل اندوهگینی یافتم
در خیال مصرعی بودم زمینی یافتم ۱

خاکساری آنقدر کردم که نامم شد بلند
از شکست دل عجب نقش نگینی یافتم ۲

باده کم جوش لطفم در خمار افکنده بود
نشئه سرشاری از چین جبینی یافتم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۳ - می ننوشم تشنه خون تحمل نیستم
گوهر بعدی:شماره ۳۰۵ - از تمنای تو سرگرم تمنای خودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.