هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات عمیق خود مانند اندوه، خاکساری و شکست دل سخن میگوید. او با یادآوری خاطرات و تجربیاتش، به لطف و نشئهای رسیده است که در نهایت به بلندی نامش انجامیده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'باده' و 'نشئه' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۰۴ - یاد او کردم دل اندوهگینی یافتم
یاد او کردم دل اندوهگینی یافتم
در خیال مصرعی بودم زمینی یافتم ۱
خاکساری آنقدر کردم که نامم شد بلند
از شکست دل عجب نقش نگینی یافتم ۲
باده کم جوش لطفم در خمار افکنده بود
نشئه سرشاری از چین جبینی یافتم ۳
در خیال مصرعی بودم زمینی یافتم ۱
خاکساری آنقدر کردم که نامم شد بلند
از شکست دل عجب نقش نگینی یافتم ۲
باده کم جوش لطفم در خمار افکنده بود
نشئه سرشاری از چین جبینی یافتم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۳ - می ننوشم تشنه خون تحمل نیستم
گوهر بعدی:شماره ۳۰۵ - از تمنای تو سرگرم تمنای خودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.