هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که از دوستانش بیش از دشمنان می‌ترسد، زیرا دوستان با مهربانی‌های ظاهری و منت‌گذاری‌هایشان آزارش می‌دهند. او همچنین از بی‌زبانی و تیغ‌های پنهان در سینه‌های صاف می‌ترسد، اما از شمشیر دشمنان هراسی ندارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی درباره روابط انسانی و ترس‌های درونی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به تیغ و شمشیر ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۳۱۱ - نیم گلچین که از مرغ چمن یا باغبان ترسم

نیم گلچین که از مرغ چمن یا باغبان ترسم
نسیم بی نیازم کی ز منع این و آن ترسم ۱

بود با شیوه هر مهربان منت فروشیها
همه از دشمنان ترسند و من از دوستان ترسم ۲

اسیر از بیزبانی باشدم در سینه صافی تیغ
چرا بیهوده از شمشیر کین دشمنان ترسم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۰ - دانه ای نمی کارم اشک آتشین دارم
گوهر بعدی:شماره ۳۱۲ - نظاره شیفته ما را به خط و خال قسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.